Jean-Baptiste Vuillaume

In september 1867, tien jaar voor zijn dood, schreef Jean-Baptiste Vuillaume over de violen, alten en celli die hij dat jaar had ingestuurd naar de Grote Tentoonstelling van Parijs; ‘Ik heb er twee kwartetten laten zien waarin alles zit wat ik weet, om daarmee de perfectie zo dicht mogelijk te kunnen benaderen’. De jury waardeerde de uitzonderlijke kwaliteit van deze vier instrumenten met een gouden medaille.

Samen met Nicolas Lupot behoort Jean-Baptiste Vuillaume tot de grootste Franse vioolbouwers van de negentiende eeuw. Bleef de eerste ietwat mysterieus, over Vuillaume is een veelheid van feiten, verhalen en anekdotes bewaard gebleven. Daaruit hebben onderzoekers uiteindelijk goed kunnen opmaken hoe hij zich, afkomstig uit het eenvoudige milieu van Mirecourt, ontwikkeld heeft tot een legendarisch fenomeen. De mythen en verdichtsels, al dan niet door hem zelf in het leven geroepen of nooit weersproken, zorgden jarenlang voor wat verwarring bij de reconstructie van zijn leven en werk, maar voegden er wel veel kleur aan toe.