cellostrijkstok

Deze strijkstok heeft Het Muziekinstrumentenfonds in 2018 van een particulier kunnen aankopen, die de oorspronkelijke bespeler van de stok nog heeft gekend: Frieda Belinfante.

Een bijzonder verhaal
Tijdens een uitwisseling in Los Angeles in 1973 komt Alan Lentz een paar dagen bij een muzikaal gastgezin terecht: het huis staat vol instrumenten. Als hij wijst op de cello van zijn gastvrouw Bobbie, duiken er vele verhalen op. Bobbie heeft les van Frieda Belinfante, die later de levenspartner van Bobbie zal worden. Lentz ontmoet Frieda diezelfde avond nog tijdens een diner.

Decennia later komt Lentz Frieda weer tegen, maar dan in ‘Een schitterend vergeten leven. De eeuw van Frieda Belinfante.’ (2015). Toni Boumans schreef dit boek ter nagedachtenis aan de celliste en dirigente. Ze was zó onder de indruk van Frieda’s rol tijdens het verzet, dat ze een boek en documentaire over haar leven wilde maken. Lentz ontmoet de schrijfster en vertelt wat hij had meegemaakt tijdens zijn uitwisseling. Boumans weet Lentz weer in contact te brengen met Bobbie, die aan hem vertelt dat ze Frieda’s strijkstok een plek in Nederland wenst. Lentz koopt de stok, zodat hij die wens in vervulling kan laten gaan. Hij vliegt naar Amerika om de stok te halen en benadert Het Muziekinstrumentenfonds omdat hij weet dat, eenmaal in de collectie van het fonds, de strijkstok in Nederland zal blijven. Het fonds vond het verhaal zo bijzonder dat zij de aankoop wilden overwegen. Na de reguliere expertise kon worden vastgesteld dat de strijkstok ruimschoots voldeed aan de kwaliteitseisen van het fonds en kon worden toegevoegd aan de collectie.

Historie
Frieda (A’dam 1904 - Santa Fe 1995) was celliste en dirigente. Ary Belinfante, haar vader, was pianist en spoorde Frieda aan om celloles te nemen. Frieda heeft zeven jaar een relatie gehad met componiste en pianiste Henriëtte Bosmans (1895-1952). Het stel vormde samen met fluitist Johan Feltkamp het Amsterdamsch Trio. De relatie tussen Bosmans en Belinfante eindigde in 1929, wat ook het einde van het trio betekende. Een ander koppel kwam hieruit voort: Frieda trad in het huwelijk met de fluitist, maar na 6 jaar was dit ook voorbij. Ondertussen dirigeerde Frieda een jeugdorkest en het Sweelinck-orkest. In 1938 trad ze met haar eigen ensemble ‘Het Kleine Orkest’ op in het Amsterdamse Concertgebouw. Frieda Belinfante zat tijdens WOII in het verzet en speelde een belangrijke rol bij de aanslag op het Amsterdams bevolkingsregister in 1943. Kort na de aanslag moest ze onderduiken. In 1947 emigreerde ze naar de Verenigde Staten, waar ze zich in Californië vestigde. Ze verhuisde in 1991 naar Santa Fe (New Mexico). In 1995 overleed Belinfante op 90-jarige leeftijd.

Bijzondere bruikleen
De stok was na de aankoop door Het Muziekinstrumentenfonds tijdelijk in handen van Dauwe Lentz, de zoon van eerdergenoemde Alan Lentz. Dauwe speelde in 2019 als cellist in het Nederlands Studenten Orkest. Tijdens de jaarlijkse tournee van het NSO heeft hij de Belinfante-stok bespeeld. Op pagina 25 van Het Muziekinstrumentenfonds Magazine uit 2019 vertelt Dauwe over de ervaring en de bijzondere betekenis voor hem: Naar Magazine 2019.

Ook het Belinfante Kwartet kreeg de ‘Frieda Belinfante’-stok voor speciale projecten in bruikleen. Het kwartet is opgericht in 2016 en laat zich graag inspireren door Frieda, zoals de naam al verklapt. Het kwartet gebruikte de strijkstok een paar keer, bijvoorbeeld tijdens een lunchconcert met kamermuziek in ‘s-Hertogenbosch op 9 november 2019. Ook leuk: Olivia Scheepers, één van de violisten van het kwartet, heeft een viool van G. Gatti (1912) in bruikleen van Het Muziekinstrumentenfonds.

Sinds december 2021 is de strijkstok in bruikleen bij cellist Jurre Koopmans.