Alweer een langere tijd speel ik op deze fantastische cello, De Romeo Antoniazzi uit Cremona. Nog niet eens zo’n heel oud instrument (1923), maar toch een cello met een doorleefde ziel. Sinds ik deze cello bespeel, zijn vele mogelijkheden en kansen een feit geworden. Naast het pianokwartet Indigo heb ik met verschillende fijne musici uit binnen- en buitenland veel mooie concerten kunnen geven. Het meest verwonderlijk blijft het kleurenpalet van dit instrument. “Meekleuren” met anderen is een feest om te doen en ik verbaas mij steeds weer over nog meer uithoeken en nieuwe kleuren die ik in de Antoniazzi vind.
