Job ter Haar

Het is inmiddels alweer tien jaar geleden dat ik de prachtige Rombouts barokcello in bruikleen kreeg van het NMF. Daarmee ging een droom in vervulling: Rombouts is mijn lievelingsbouwer, zeker als het om oude muziek gaat. Sindsdien heb ik de cello bij talloze concerten in binnen- en buitenland gebruikt, en met mijn barokensemble Musica ad Rhenum heb ik een groot aantal CD-opnames gemaakt, waarvan de laatste, met fluitsonates van Braun, in April 2020 uitkwam. Van alle celli van Rombouts die ik tot nu toe gezien heb, is dit de kleinste; volgens sommige experts heeft hij altijd dit formaat gehad, maar volgens anderen is hij in de 18e eeuw verkleind. Hoe dan ook heeft hij het ideale formaat voor een 18e eeuws solo-instrument. De klank heeft de typische, bijna nuchtere stevigheid die zo kenmerkend is voor Rombouts, maar door het kleine formaat is de a-snaar zeer helder en spreekt de cello vliegensvlug aan, waardoor ik alle articulaties en nuances intuïtief en zonder omwegen kan uitvoeren. Volgens de beroemde fluitist (en violist en hoboist!) Quantz is het de taak van de barok-musicus om de luisteraar van de ene emotionele hoek in de andere te smijten (al verwoordt hij het iets anders); en geen andere cello stelt me daartoe zo goed in staat als deze nuchtere Hollander.