In 1974 adviseerde zijn leraar Anner Bijlsma hem te stoppen met zijn opleiding aan het Amsterdams conservatorium en de door hem ingeslagen te volgen. Veel van Reijseger’s samenwerkingsverbanden ontstijgen de genres. Spelen met improviserende ensembles, musici van Surinaamse en Antilliaanse, Zuid- en West Afrikaanse, Amerikaanse en Indiase afkomst en het geven van soloconcerten vormden het hoofdbestanddeel van zijn concertpraktijk. Componeren volgde later.
Ensembles
Reijseger werkte samen met onder meer saxofonist Sean Bergin, pianist Burton Greene, pianist Martin van Duynhoven, gitarist Derek Bailey, percussionist Alan Purves en gitarist Franky Douglas, tablaspeler Trilok Gurtu en cellist Yo Yo Ma, pianist Franco d' Andrea, klarinettist Louis Sclavis, pianisten Simon Nabatov, Senegalese zanger Mola Sylla en slagwerker Serigne Gueye, Zweedse klarinetist?saxofonist Fredrik Ljungkvist, Noorse bassist Mats Eilertsen, drummer Thomas Strønen, multi-instrumentalist Stian Carstensen en drummer Jarle Vespestadt, de Nederlandse pianisten Harmen Fraanje en Wolfert Brederoode en de Italiaanse cellist Giovanni Sollima.
Hij maakte deel uit van het Theo Loevendie Consort, het Guus Janssen Septet, het Arcado String Trio, Trio Clusone met Michael Moore en Han Bennink, Misha Mengelberg's Instant Composers Pool, het Gerry Hemingway quintet, Amsterdam String Trio, trio met trompettist Eric Vloeimans en gitarist Anton Goudsmit en speelt o.a. in trio met pianist Georg Gräwe en slagwerker Gerry Hemingway, trio en duo met pianist Harmen Fraanje en Mola Sylla.
In 1985 werd Reijseger onderscheiden met de Boy Edgar prijs. In 1995 ontving hij op het Northsea Jazz Festival de Bird Award.
Soloconcerten
Reijseger geeft soloconcerten op 4-snarige cello en op 5-snarige cello. In 2010 ontving hij een ‘Edison Hedendaags Klassiek’ voor zijn 2e solo album ‘Tell Me Everything’ (Winter & Winter).
Grote ensembles
Reijseger werkt samen met de Sardijnse zanggroep Tenore e Concordu de Orosei. Op dit moment voert hij met hen en de Senegale zanger Mola Sylla een concertante versie uit van de muziek voor de films van Werner Herzog. De titel van zowel de cd als de voorstelling is ‘Requiem for a Dying Planet’.
Op ‘Ile de La Réunion’ ontmoette Reijseger de groep ‘Groove Lélé. Deze toevallige ontmoeting heeft tot een hechte vriendschap en een muzikale samenwerking geleid. Inmiddels is een cd verschenen genaamd ‘Zembrocal Musical’.
Deze cd ontving de Franse prijs ‘Le Trophée des Arts Afro Caribéen’ voor het beste album. De De samenwerking tussen Reijseger en Groove Lélé werd daarnaast genomineerd voor beste groep van 2010.
Projecten
Projecten waaraan Ernst Reijseger heeft meegewerkt, zijn onder meer ‘Tango y Posttango’ met WDR?bigband Köln, met muziek van de pianist-componist-dirigent Gerardo Gandini en bandoneonist Nestor Marconi en projecten van Barana & Co, bestaande uit Nederlandse en Turkse musici met b.v. zangeres Ceylan Ertem en drummer-slagwerker uit Iran, Afra Mussawissade.
Reijseger schreef werk voor en soleerde bij het Metropool Orkest in een project rondom de filmmuziek van Ennio Morricone, i.s.m. componist/arrangeur Martin Fondse.
In Porto (Portugal, 2008) werkte Reijseger 3 maanden nauw samen met danser Antonio Tavares en filmer Tiago Periera rondom het project ‘Aniki in da House’. Ter gelegenheid van het 100 jarige verjaardag van cineast Manoel de Oliveira werd een dans-muziek-video-voorstelling gemaakt met kinderen uit overeenkomstige achterstandswijken als waarin de film ‘Aniki Bobo’ zich afspeelde rond 1942. Reijseger werkte met een groep van 90 jonge cellisten.
Andere disciplines
Reijseger trad op met dichter Ramsey Nasr, dichteres Ester Naomi Perquin, schrijfster Joke van Leeuwen, uitvinder Theo Botschuiver, dansers Andrea Boll en Thomas Noon, schilder/beeldhouwer Gerti Bierenbroodspot en Fotograaf Krijn van Noordwijk.
Reijseger maakte muziek bij de eerste Nederlandse uitzendingen van Sesamstraat en verzorgde hoorspelen op de radio.
Met Theatergroep Flint (i.s.m. Felix Strategier en Sean Bergin) maakte hij de muziekttheater voorstelling 'Korreltjie Korreltjie Sand' (2007), rondom de poëzie van de Zuid-Afrikaanse dichteres Ingrid Jonker. Ook met Theatergroep Flint (i.s.m. Felix Strategier en Wolfert Brederoode) maakte hij de voorstelling ‘Klaarlichte Nacht’ (2011) rondom de poëzie van de Vlaamse dichter Herman de Coninck. Recentelijk leverde Reijseger Muziek bij de moderne dansvoorstelling ‘Wa(h)r es gelogen’ van door dansgroep Bollwerk (2011).
In 2008 werd een Gouden Loeki toegekend aan ‘Thuiszorg’, ideëele reclame over ouderenzorg, waarvoor de maker, Krijn van Noordwijk Reijseger’s muziek gebruikte.
Geschreven composities
Zijn geschreven composities worden bv uitgevoerd door celliste Larissa Groeneveld en pianist Frank van de Laar, met Reijseger in een vrije rol (cd ‘Do You Still’, label Winter & Winter), door Quartetto Italiano de Viola da Gamba (cd ‘Full of Color’, label Winter & Winter), het Ragazza Kwartet, zangeres Christina Zavalloni.
Reijseger componeerde ook voor grote ensembles: twee stukken voor strijkorkest plus solo-cello (6 concerten met Autunno ensemble), celloconcert met symfonieorkest (Sweelinck orkest), twee stukken voor blazers/strijkers ensemble plus solo-cello (Ensemble Modern tijdens het Kronberg Cello Festival 2009), een avondvullend programma ‘Huil, Klaag, Bid en Bemin’ door Nederlands Blazers Ensemble met het Corsicaanse koor A Filetta, dat in 2011 8 keer in Nederlandse concertzalen heeft geklonken, een 3-delig celloconcert uitgevoerd met het Nederlands Blazers Ensemble tijdens de Amsterdamse Cello Biënnale 2010, stukken voor 8 zangers plus orgel en 5-snarige cello (Nederlands Kamerkoor, Fraanje, Reijseger) en tot slot een ensemble van cellokwartet plus solo cello, accordeon, piano, percussie, zang (i.s.m. solisten Fraanje, Biondini, Purves, Bhattacharya, Sylla).
Filmmuziek
Ernst Reijseger maakt muziek voor films en documentaires. Van cineast Werner Herzog voorzag hij sinds 2004 vier films en een 3D-documentaire van muziek: 'The White Diamond', 'The wild blue Yonder', 'Rescue Dawn', ‘My Son My Son What Have Ye Done’ en ‘Cave of Forgotten Dreams’. Soundtracks hiervan zijn uitgebracht bij Winter & Winter.
Reijseger maakte de muziek bij de Ajax film ‘Daar Hoorden Zij Engelen Zingen’ en bij twee films van Martijn Maria Smits: ‘Anvers’ en ‘C’est déjà l’Été’. Ook filmmakers Kees Hin, Maaik Krijgsman en Pieter Verhoef gebruikten Reijseger’s muziek.
Voor de muziek bij ‘C’est déjà l’Été’ ontving Reijseger een Gouden Kalf Beste Filmmuziek 2010.
Kinderconcerten
Reijseger speelt regelmatig voor kinderen, zowel op scholen als in theaters. Hij leidde kinderorkesten, o.a. het uit 140 jonge cellisten bestaande Mega Cello Kinder Orkest dat de Amsterdamse Cello Biennale 2010 opende.
Gastlessen
Hij geeft gastlessen op cellofestivals en aan conservatoria in binnen- en buitenland.
Discografie
Reijseger’s discografie telt ongeveer 150 titels. Sinds 1996 wordt zijn muziek voornamelijk uitgebracht door het label Winter&Winter.
Instrument
Reijseger speelt op een 4-snarige cello gebouwd door Jaap Bolink en op een 5-snarige cello gebouwd door Bolink & Steinhauwer. De 5-snarige cello is hem ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds. Reijseger bespeelt een electrische 5-snarige cello van NS design van Ned Steinberger en wordt gesponsored door de firma Thomastik Infeld voor zijn snaren.
‘Ernst Reijseger has studied the cello rulebook, absorbed it thoroughly, and thrown it out the window. Never restricted by others’ concepts of genre or application, the Dutch master has consistently recast the instrument as his own. Working within virtually any format he fancies, Reijseger has always challenged himself to reach out toward the unanticipated, to move the music around corners in order to reveal unforeseen vistas. His technique is superb, his improvisational skills masterful, and his compositional virtuosity unquestionable, but Reijseger’s music also projects warmth, depth, and splendor—even at its most extreme. Whether pushing the limits of jazz, world music, or modern classical—working solo or with an ensemble—Reijseger never settles for the obvious. With each piece he writes, and in each project he undertakes, Reijseger sets out to explore the myriad tones, colors, and moods available to him, envelops them, then steps around them to investigate possible alternatives. His music is not always easy, but it’s always satisfying. About the only thing one can expect from Ernst Reijseger is the unexpected.’
Quote: Jeff Tamarkin on Ernst Reijseger (april 2010, Carnegie Hall). Jeff Tamarkin is a veteran freelance music journalist.
