Mijn ouders kwamen voor een aantal jaren vóór mijn geboorte naar Nederland uit Spanje, en dus is Nederland mijn thuisland geworden. Mijn opa was zelf trompetist en speelde in meerdere orkesten en bands door heel Spanje. Mijn moeder studeerde (ook eventjes) aan het conservatorium in Sevilla. Mijn broer, en zus zaten allebei vanaf het PI (een voorbereidende opleiding voor kleuters op het Koninklijk Conservatorium), en zijn daarna doorgestroomd naar het Jong KC. Mijn ouders vonden het dus ook erg leuk, als ik ook een instrument een concert kon uitkiezen in de PI.
Al sinds ik vijf ben zit ik dus dagelijks te sleutelen aan hoe ik mijn spel op een steeds hoger niveau kan krijgen. Ik studeer sinds 2014 in het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Mijn eerste docent was Emma Rhebergen, maar ik zit al sinds 2016 met Kerstin Hoelen. Ook heb ik regulier lessen van andere docenten op het Conservatorium gekregen, zoals Elise ten Westenend, Liesbeth Ackermans, en Jenna Sherry.
Ik heb ook in de tussentijd aan meerdere muziekcursussen meegedaan: drie keer aan een Spaanse cursus in Granada, georganiseerd door de JOSG (Jeugdorkest Granada), en twee keer in het Duitse dorpje Goch, aan de Stringtime Niederrhein, een cursus met strijkers uit Duitse, Poolse, en Nederlandse hoogstaande conservatoria.
In 2024 dachten wij (Kerstin en ik) het een goed moment om een stapje verder te gaan, en zijn we bij het NMF terechtgekomen. Hier heb ik zeer verschillende en uiteenlopende violen mogen proberen. En na een tijd nadenken, uitproberen, en meer nadenken, heb ik besloten om deze Marten Cornelissen te lenen. Iets waarvoor ik aan het NMF erg dankbaar ben.
Deze viool is een van de weinige die ik heb gezien, die een ontzettend warme klank kan combineren met een kamer-vullende projectie. Deze twee geweldige resultaten uit één viool halen, is erg moeilijk, maar ook belangrijk, omdat ik dan zelf veel makkelijker kan bepalen hoe groot of gefocust mijn klank is, en welke kleuren ik wil uit het instrument wil halen.
