instrument
viool
Giovanni Battista Grancino
gebouwd in Milaan in 1712
Een viool, gebouwd door Giovanni Battista Grancino in Milaan 1712, met latere krul van P.G. Mantegazza (ca. 1770).
Geschiedenis van het instrument
Het Muziekinstrumentenfonds kocht deze Grancino-viool in 2024 van de bekende violiste Cécile Huijnen. Zelf schreef zij het volgende over de viool:
“Na een jarenlange zoektocht werd ik in 2000 op slag verliefd. In de supermarkt twijfel ik doorgaans minutenlang over welk merk pindakaas ik zal kopen, maar nu was 1 toonladder genoeg. Geen greintje twijfel. Mijn nieuwe partner in crime: Giovanni Grancino, uit 1712.
De klank was warm, fluwelig en helder, met een gouden randje. En dan het gemak. In plaats van zoeken, vechten en worstelen ging het vanzelf. Iedere noot was een cadeautje. Alle grote concertmeestersolo’s heb ik erop gespeeld: Van Ein Heldenleben en Scheherazade tot het Zwanenmeer. Vioolconcerten van Shostakovich, Korngold, Barber, ontelbaar veel recitals en kamermuziek. Van barok tot hoogromantisch, alles werkte.
De Grancino schitterde en glansde en samen maakten we er een feestje van. Aan alles komt een eind. Ik voel weemoed, maar ook blijdschap. Want na 24 jaar gaat de Grancino naar Het Muziekinstrumentenfonds, waar jonge talenten er hopelijk net zo van genieten als ikzelf. Op dit moment is Hebe Mensinga de gelukkig bespeler van de Grancino.
“Na een jarenlange zoektocht werd ik in 2000 op slag verliefd. In de supermarkt twijfel ik doorgaans minutenlang over welk merk pindakaas ik zal kopen, maar nu was 1 toonladder genoeg. Geen greintje twijfel. Mijn nieuwe partner in crime: Giovanni Grancino, uit 1712.
De klank was warm, fluwelig en helder, met een gouden randje. En dan het gemak. In plaats van zoeken, vechten en worstelen ging het vanzelf. Iedere noot was een cadeautje. Alle grote concertmeestersolo’s heb ik erop gespeeld: Van Ein Heldenleben en Scheherazade tot het Zwanenmeer. Vioolconcerten van Shostakovich, Korngold, Barber, ontelbaar veel recitals en kamermuziek. Van barok tot hoogromantisch, alles werkte.
De Grancino schitterde en glansde en samen maakten we er een feestje van. Aan alles komt een eind. Ik voel weemoed, maar ook blijdschap. Want na 24 jaar gaat de Grancino naar Het Muziekinstrumentenfonds, waar jonge talenten er hopelijk net zo van genieten als ikzelf. Op dit moment is Hebe Mensinga de gelukkig bespeler van de Grancino.
Over de bouwer Giovanni Battista Grancino
Toen Hill in 1901 zijn mening over Milanese vioolbouwers uit de zeventiende en achttiende eeuw gaf, was hij niet erg lovend. ‘Cheap Jacks’ noemde hij ze, verkopers van goedkope, inferieure instrumenten. En omdat Hill in zijn tijd een...