cello

In 1998 kwam celliste Quirine Viersen bij Het Muziekinstrumentenfonds met de ‘smeekbede’ of het mogelijk zou zijn dat het fonds deze cello voor haar zou verwerven. Zij had op dat moment het instrument in bruikleen van haar leraar, de grote cellist Heinrich Schiff, die hem op zijn beurt weer had overgenomen van zíjn leraar André Navarra (1911–1988), hetgeen de naamgeving ‘Ex-Navarra’ verklaart. Schiff wilde destijds voor zichzelf een heel bijzondere cello aankopen en zag zich genoodzaakt ter financiering daarvan zijn Guarneri-cello te verkopen. Voor het fonds zorgde dat voor een grote tijdsdruk, aangezien de koop moest zijn gesloten voor 31 december 1998, omdat de cello daarna aan ‘de markt’ zou worden aangeboden. Het fonds startte een intensieve fondsenwervingscampagne. Er waren gesprekken en correspondentie met sponsors en diverse (cultuur)fondsen; ook aan het Rijk werd in het kader van cultuurbehoud een bijdrage gevraagd. Uiteindelijk lukte het om met aanzienlijke bijdragen van de Louisa van der Velden Stichting, het Cultuurfonds, de JCP stichting, de Stichting KF Heinfonds en een anonieme stichting, voldoende geld bij elkaar te krijgen om, tezamen met een aanvullende financiering precies op tijd de koop te sluiten. Ook Heinrich Schiff was erg blij dat het gelukt was de cello ten behoeve van Quirine Viersen te verwerven, waardoor de lijn van Navarra werd doorgetrokken. Quirine heeft de cello vanaf 1999 in bruikleen van Het Muziekinstrumentenfonds, maar zij bespeelt hem al vanaf 1997.