cello

In 2016 besloot Anner Bijlsma zijn dierbare cello, waar hij vanaf ± 1963 al het repertoire van na de barokperiode op had uitgevoerd, aan Het Muziekinstrumentenfonds in bruikleen te geven. Hij stelde daarbij wel de voorwaarde dat hij in ieder geval een stem zou krijgen in de keuze van de eerste bespeler. Dat werd Lidy Blijdorp, met volledige instemming van Bijlsma. Toen we de eerste gesprekken voerden met Bijlsma over de mogelijke bruikleen, kwam al aan de orde dat experts het niet helemaal eens konden worden over de exacte herkomst van de cello. In de cello bevond zich weliswaar een etiket met daarop de gegevens van J.F. Pressenda uit Turijn, maar men leek het er wel over eens dat Pressenda in ieder geval niet de bouwer was geweest. Een tijd lang is de cello toegeschreven aan Giuseppe Rocca, de meest talentvolle leerling van Pressenda. Maar ook daarover bestond onvoldoende zekerheid, totdat Andreas Post (expert in Amsterdam) een cello in consignatie kreeg die vrijwel het evenbeeld was van de cello van Bijlsma. Het originele etiket in de ‘tweeling-cello’ bracht uitkomst: beide cello’s bleken te zijn gebouwd door Celeste Farotti in Milaan, begin 20e eeuw. Van Farotti is bekend dat de meeste instrumenten van zijn hand zijn gebouwd naar modellen van Pressenda en Rocca. Bovendien was hij een geweldige kopiist, hetgeen wel blijkt uit de verwarring die is ontstaan bij het vaststellen van de identiteit van de cello van BIjlsma. Bijlsma overleed in 2019. Daarmee verloor het Nederlandse muziekleven misschien wel zijn grootste inspirator, pionier en leermeester.
De erfgenamen van Bijlsma besloten in 2020 om de cello ter verkoop aan te bieden aan Het Muziekinstrumentenfonds en in 2021 kon Het Muziekinstrumentenfonds de aankoop realiseren. Hierdoor zal deze bijzondere cello blijvend deel kunnen uitmaken van collectie van Het Muziekinstrumentenfonds en zo ten goede komen aan het Nederlandse muziekleven.