Victor François Fétique

Toen Victor François Fétique rond zijn twaalfde aan zijn opleiding tot strijkstokkenmaker begon, moest de eerste publicatie over het vak nog verschijnen; bij het grote publiek was er nauwelijks iets over het vak bekend, laat staan dat het gewaardeerd werd. De eerste toelichting bij een gedrukte catalogus van strijkstokken was van Bazin en verscheen pas in 1901. Alleen onder beroepsmusici stonden bekwame strijkstokkenmakers in hoog aanzien. Daar hadden de groten als Tourte, Lupot en Voirin voor gezorgd.

Victor François Fétique stond ook in die traditie. Zijn bijdrage aan een brede erkenning, ook buiten de wereld van de muziek, zat in de ‘uitzonderlijk hoge kwaliteit en consistentie’ van zijn werk. Zo luidde althans de toelichting die hoorde bij de prestigieuze titel ‘Meilleurs Ouvriers de France’ die hij voor zijn hele oeuvre kreeg. Het was een verkiezing die maar eens in de vier jaar gehouden werd en een zware selectie kende. De medaille werd Victor Fétique op de Sorbonne in Parijs plechtig overhandigd. De ceremonie daarvoor vond plaats op het Palais d’Elysee. Victor Fétique had zijn vak daarmee onder de aandacht van een breed publiek gebracht.

Victor François werd in 1872 als zoon van de vioolbouwer Charles Claude Fétique en Anne Joséphine Barbé in Mirecourt geboren; het stadje in de Vogezen waar de meeste goede Franse strijkstokkenmakers en vioolbouwers vandaan kwamen of hun opleiding volgden. Zijn eerste leermeester was Charles Claude Husson. Een uitermate deskundig vakman die gewerkt had voor belangrijke strijkstokkenmakers als Vuillaume, Lamy, Voirin en Gand&Bernardel. De charismatische Husson had grote invloed op de jonge Victor Fétique.