Raffaele Fiorini

De vioolbouwer Raffaele Fiorini begon zijn loopbaan als molenaar van een houtzagerij in de buurt van Bologna. Rond 1848 ontmoette hij de broers Tadolini die hem in aanraking brachten met het bouwen van strijkinstrumenten. Door hen gestimuleerd, bouwde hij enkele violen en celli naast zijn werk als molenaar. Nadat hij zich bij verschillende vioolbouwers in Bologna had verdiept in het vak, opende hij een eigen atelier in het Palazzo Pepoli Vecchio; dat een bruisend cultureel centrum van Bologna was. Hij keerde weer terug naar de oude Cremonese meesters, koos voor een Franse manier van bouwen en trok een paar goede vioolbouwers aan. Daardoor ontwikkelde zijn atelier zich tot een belangrijke ontmoetingsplaats voor bouwers in Bologna en zelfs de hele streek Emilia Romagna. Fiorini wordt beschouwd als de grondlegger van de Romagnese vioolbouwtraditie.

Zijn instrumenten zijn divers, vaak enigszins gebaseerd op Guarneri, maar altijd met een heel eigen, persoonlijke hand. Zowel in Italië als daarbuiten won hij prijzen op internationale tentoonstellingen.