Fernand Jacquot

De vastberadenheid waarmee de vioolbouwers uit de familie Jacquot zich aan de Franse traditionele vioolbouw vast hebben gehouden, heeft prachtige instrumenten opgeleverd, maar heeft ook bijgedragen aan het faillissement van de laatste telg. De eerste vioolbouwer uit de familie Jacquot werd in 1611 geboren. Sindsdien hadden zijn opvolgers nieuwe stromingen wel verwerkt in hun instrumenten, maar het was pas Fernands vader die zich systematisch had bezig gehouden met onderzoek naar de vraag hoe de klank in strijkinstrumenten beïnvloed kon worden. Waar de groten als Laberte Humbert in die tijd op industriële schaal instrumenten produceerden, lieten de Jacquots mechanisering of handel helemaal aan zich voorbijgaan. Zij bleven hun instrumenten uit volle overtuiging nog helemaal met de hand bouwen. De waardering voor de Jacquots bleef niet beperkt tot Frankrijk. Tot in Rusland werden hun instrumenten, gebaseerd op de kennis van de familie Jacquot, op waarde geschat. Als laatste telg sloot ook Fernand zich bij de familieopvatting aan. Zijn oeuvre is, tot hij er in 1924 mee moest ophouden, in de meest traditionele zin Frans gebleven.