Ettore Soffritti

Ettore Soffritti was vijftien toen hij zijn eerste viool bouwde. Zijn vader Luigi was amateur vioolbouwer geweest en had Ettore nieuwsgierigheid en liefde voor strijkinstrumenten bijgebracht, met als gevolg dat Ettore al op zijn vijftiende geregeld naar Bologna heen en weer ging om zich daar bij verschillende bouwers rond Raffaele Fiorini in de vioolbouw te verdiepen. Dat werd het begin van een loopbaan waarin Ettore Soffritti het zou brengen tot een van de belangrijkste vioolbouwers van zijn tijd. Onder invloed van de beste Bolognese bouwers ontwikkelde Ettore zich tot een zeer nauwgezette vioolbouwer die vele medailles behaalde. Naarmate hij ouder werd, bouwde hij zijn instrumenten van een steeds betere kwaliteit hout. In zijn begintijd baseerde hij zich op het Guarneri model zoals dat in Bologna werd gemaakt, zijn latere werk laat meer invloeden zien van vroegere Emiliaanse bouwers die het Amati model als basis hadden gekozen. Soffritti’s instrumenten worden gekenmerkt door vloeiende lijnen en onderdelen die hij bij vroege bouwers uit Ferrara, zoals Mezzadri en Marconcini, was tegengekomen. Nadat Ettore Soffritti een gevestigd en verdienstelijk bouwer was geworden, kreeg hij het Grootkruis van Verdienste. En drie jaar voor zijn dood werd hij geridderd. Ettore stierf onverwacht op 51 jarige leeftijd.