Andrea Postacchini

In de achttiende eeuw had zo ongeveer iedere Italiaanse streek of stad wel een eigen ‘Stradivari’; een vioolbouwer die met kop en schouders boven de andere bouwers uitstak. Andrea Postacchini was de Stradivari van de Marche, een streek aan de oostkust van Italië. Het was een titel die hem postuum door de jury verleend werd voor zijn verfijnde stijl die hij zijn hele leven vol had gehouden.

Andrea Postacchini was afkomstig uit een rijke, gelovige familie in Macerata, een van de oudste universiteitssteden aan de Italiaanse oostkust. Na de dood van zijn vader werd hij naar het klooster in Fermo gestuurd om priester te worden. Daar ontmoette hij een monnik die violen bouwde. Rond zijn twintigste trad hij uit en begon aan een loopbaan als vioolbouwer. De rest van zijn leven bleef hij in Fermo werken en stierf daar ook. Behalve deze monnik die autodidact was, had Andrea geen andere leermeesters; hij leerde het vak door veel instrumenten te bestuderen.

Op tentoonstellingen viel zijn werk steeds weer in de prijzen. Niet alleen violen, cello’s en contrabassen, maar ook strijkstokken, gitaren en luiten bouwde hij. Zijn lak was prachtig goudgeel, maar het was vooral de klank waarin zijn instrumenten uitblonken. Zijn hele leven had hij aan het verbeteren ervan gewerkt en met succes. In 1869 stierf Andrea Postacchini. Zijn naam is voornamelijk bij kenners bekend. Instrumenten van zijn hand worden zeer gezocht en zijn kostbaar. Het vioolconcours dat nog steeds in zijn woonplaats gehouden wordt is een eerbetoon aan deze plaatselijke Stradivari.