Bij het

overlijden van

Wim Dik,

erevoorzitter

NMF

Ik ontmoet Wim voor het eerst in een hotel in Nieuwegein, in 2003, bij mijn sollicitatie als directeur van het NMF. Ik zie hem zitten, door een glazen wand, en zie een bekende Nederlander. Een lichte paniek maakt zich van mij meester, want is dat niet die man die een aantal jaren daarvoor de PTT heeft laten verzelfstandigen? Die een hele hoop andere publieke functies heeft bekleed? En die bepaald niet als een gemakkelijke man te boek staat? Moet ik met hem een gesprek voeren? En misschien met hem gaan werken? Wil ik dat wel?